zondag 5 augustus 2012

Tijd...Time...

...zeggen ze...
tijd maakt verdriet lichter.
draaglijker.
...they say...
time makes grief lighter.
more bearable.






Maar kan iemand mij vertellen hoeveel tijd?
Want het is 6 maanden geleden.
en ik kan niet echt zeggen dat het makkelijker is.
But can anyone tell me how much time?
Because it has been 6 months.
and i really can't say it's easier.






Natuurlijk ben ik niet zo van streek als in die eerste weken.
En huil ik niet iedere dag.
Maar accepteren dat ze voor altijd weg is uit mijn leven?
Dat is echt moeilijk.
Of course i'm not that upset as in those first few weeks.
And of course i don't cry every day.
But accept that she's gone out of my life for ever?
That's really hard.






Soms lig ik in bed, bijna in slaap en kan ik bijna in paniek raken als
ik besef dat ze er niet meer is.
Dat ik haar nooit meer kan bellen, nooit meer samen een glas wijn kan drinken
op een zonnig terras, ik nooit meer haar hulp kan vragen of tegen haar kan
mopperen.
Sometimes i'm lying in bed, practically asleep and i can almost panic when i 
realise she is not here anymore.
That i can never call her anymore, never drink a glass of wine together on a sunny
terrace, never ask her for help and never yammer to her.





Ze zal nooit zien hoe haar prachtige kleindochters veranderen in
kleine dames...
Dat maakt me soms boos, want ik ben zo trots op hun.
Tegelijkertijd troost het me.
Dat ik zelf moeder ben.
Ik voel zoveel liefde.
She will never see her beautiful grand daughters turn into little 
ladies...
It makes me angry sometimes, because i'm so proud of them.
At the same time it comforts me.
That i'm a mother myself.
I feel so much love.








Die liefde die ik voel maakt me sterk.
En het leven gaat door.
Met alle mooie dingen die erbij horen.
Het leven is zó leuk.
Maar makkelijk?
Nee.
Het is af en toe verdomd moeilijk!
That love i feel makes me strong.
And life goes on.
With all the beautiful things that belong to it.
And life is to much fun.
But easy?
No.
It's so damned hard sometimes!

Ik wens jullie een mooie dag, geniet en doe iets kleins waar je blij van wordt,
dat doe ik ook vandaag... en iedere dag     xx
I wish you all a lovely day, enjoy and do a little something which makes you
happy, i will do that too today...and every day   xx



25 opmerkingen:

  1. a big big hug.....feel a little better?
    smack, xxxx Alessandra

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kom even een arm om je heen slaan.
    Het leven is inderdaad soms heel moeilijk,
    je vraagt je iedere keer weer af , waarom toch ?
    Acceptatie valt niet altijd mee.

    Heel veel liefs
    Mapi

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoeveel tijd? Tja...ik ben 5 en 6 jaar "verder" en zo nu en dan voelt het weer als gisteren. Het blijft gewoon heel verrot, om er maar een woord aan te geven. Vooral ook omdat je nog zoveel met ze had willen delen. Heel veel sterkte en geniet van al het fijne om je heen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik kan er (gelukkig) niet over meepraten... hoeveel tijd?! Geen idee, het zal langzaam slijten... heel langzaam kan ik me zo voorstellen. Verschrikkelijk het verlies... probeer te geniet van al het moois om je heen!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ...mooi hoe je het neerzet en vooral heel herkenbaar, het raakt me ook al is het voor mij 17 jaar geleden. De scherpe kanten gaan er af en het krijgt een plaatsje, maar het gemis is er toch ook nog. Er blijven altijd dingen op je pad komen die je zou willen delen of waarvan je zou willen weten of je het 'goed' doet, maar dat is helemaal niet erg.. ze zit gewoon voor altijd in je hart en dat kan je door niets of niemand afgenomen worden. Knuf..Maddy

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Awwww...you have such a beautiful blog & share so much happiness with us all, I am so sorry to see you sad. Just know you have the comfort of us online friends to be here for you on days like these.
    Sending warm hugs your way to let you know I care.
    DianeM <3

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Loosing a mother is one of the most difficult things in life and at any age. For me it was a good year before I started to feel my life was pulling back together. For the first year every holiday ...every celebration and any time I could look to her for advice.... would bring back the realization that Mother was no longer here....snd I would fill-up with sadness. As time goes things do softness. One thing I did that helped was on Mother's Day I invite family together for a meal and/or cook a meal she would cook when I would younger... serve with her dishes or cook one of her favorite meals in honor of her. It helps the day go by and keeps me active and in my heart I know I am doing something she would be very pleased with. My advice: when sadness looms over you be kind to yourself ...allow yourself to feel the emotion ... don't skirt it away... just send thanks and appreciation for all the help and support she gave you in carving out who you are now. sending a hug....Kim

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Many thoughts. I know the feeling. But you're right; we're here, and we shall live our lives and enjoy ourselves, and of course make a daily effort to make this world a better place:-)
    Kate

    BeantwoordenVerwijderen
  9. In het begin heb je vaak geen ruimte voor je verdriet, dat komt vaak wat later (nu?) Dan is er het gemis en dat is zo rot. Geniet van je meiden en hoe trots ze was op haar kleindochters.
    Knuffel van mij. Carolien

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik ben een dikke twee jaar verder en nee... ik kan je echt niet zeggen hoeveel tijd. Ik heb eigenlijk als besluit al genomen dat het een gezegde is dat niet klopt.
    Maar ik weet ondertussen ook dat er zoveel mooie dingen blijven gebeuren, dat er zoveel supermomenten zijn dat ik kan zeggen dat ik gelukkig ben.
    Maar het gemis blijft.
    En ook nu nog komen soms zomaar tranen.
    Maar dat heb je de kinderen die je een knuffel komen geven.

    Dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik weet wat je voelt.Mijn lieve vader dat is nu 1jr en
    ik kan het nog niet geloven.Ik mis hem zo.
    Iedere dag het is zo onwerkelijk.Maar we kunnen er helaas niks aan veranderen.Koester de mooi herrineringen.
    En geniet van het leven de mooi momenten.
    Liefs Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Mooie herinneringen zijn er om te koesteren. Het verdriet zal een beetje slijten en dan blijven alleen die bijzondere mooie herinneringen over. Je hebt het echt heel ooi opgeschreven.

    Liefs kloddertjeroze

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Tijd heelt niets, die scherpe steen wordt iets gladder maar het gemis zal áltijd blijven. Wat mijn vader en moeder betreft ben ik nu resp. 10 en 4 jaar verder en soms zit ik ineens te huilen. Omdat ik iets wil delen, of gewoon zomaar, om niets, omdat ik baal, omdat ik het zó oneerlijk vind dat ze allebei zo jong zijn gestorven.
    We zijn sterk omdat het moét, we kijken naar onze kinderen en weten dat we door moeten gaan, zij helpen ons daarbij. Lieve meis, ik weet hoe je je voelt. Een hele dikke knuf vanuit Het Zaanse.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Sterkte hoor!! Mooie post. Liefs, Carolien

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Prachtig opgeschreven! Sterkte, Maartje

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Staat geen tijd voor, verdriet en gemis zijn tijdloos.
    lieve groet

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik kan je helaas geen antwoord geven, maar ik wens je wel heel veel sterkte! En ik vind het wel heel fijn voor je dat je wel nog de mooie dingen kan zien en beleven!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Tijd heelt alle wonden maar littekens blijven. Ik begrijp goed wat je voelt.Het gemis zal er altijd zijn en de ene dag lukt het al wat beter dan de andere maar je hebt gelijk, het leven kan verdomd moeilijk zijn.De herinneringen blijven voor eeuwig en zijn er om te koesteren.
    Veel liefs en sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. So sorry for the loss of your mom. I can only imagine how hard it must be for you. Will be keeping you in my prayers!! Hugs to you and have a wonderful new week my friend! xo Heather

    BeantwoordenVerwijderen