donderdag 8 augustus 2013

Een nieuwe fase...a new phase...

Ik sluit iets af.
Zo voelt het.
Een fase.
Eentje van vier jaar.
Vier jaar geleden stopte ik onvrijwillig met mijn baan.
Op een vervelende manier werd ik, nog in mijn proeftijd, uit het bedrijf
gewerkt omdat ik zo eerlijk was te vertellen dat ik zwanger was van ons
derde kind.
Voor het eerst in mijn leven kwam ik in de ww.
Hoogzwanger moest ik weer gaan solliciteren.
Ik kan je vertellen, dat is frustrerend.
Teleurgesteld en boos op mezelf dat ik zo naïef was geweest om eerlijk te zijn.
Na de nodige gesprekken, berekeningen en bedenkingen besloot ik niet
meer te gaan werken.
Opa's en oma's hadden we niet om op terug te vallen als oppas omdat zij
te ver van ons vandaan wonen en kinderopvang zou meer gaan kosten dan dat
ik zou gaan verdienen.
Gelukkig had mijn Lief een stabiele goede baan en hij zou daardoor meer flexibel
worden en dus kon hij een hogere functie aanpakken.

I'll close off a period.
That's how this feels.
A period of four years.
Four years ago i involuntarily quit my job.
In a tedious way i was fired, still in my probation, because i was honest to tell
i was pregnant of my third child.
For the first time in my life i used unemployment benefit.
I had to apply for a new job while being heavily pregnant.
Well, that's frustrating, i can tell you that.
Dissapointed and mad at myself i had been so naive to be honest.
After the needed conversations, calculations and lots of thinking i decided to
quit working.
We didn't have the support of our parents to babysit because they live 180 km
away from us and childcare would cost more than i would earn.
Fortunately my Love had a good and stable job and could take a higher function
because he would get more flexibility. 





Toen zat ik thuis.
Met drie kleine lieve Meisjes.
"lekker toch" zou je denken...jawel hoor, maar...ik heb er bijna een jaar aan
moeten wennen, aan het thuis zijn.
Ik probeerde altijd zoveel mogelijk de voordelen te zien van thuis zijn voor de
kinderen en dat als een zegening te zien.
De nadelen accepteren en er het beste van maken.
Met mijn Lief als perfecte papa naast zijn drukke baan..
Al mijn tijd en energie heb ik aan de zorg van mijn liefjes gegeven,
zonder hulp van opa's, oma's of buren.
Daar ben ik best trots op.

And then i sat home.
With three lovely little Girls.
"that's perfect'' you would think...well, yes, but...i needed almost a year to get 
used to it.
I always tried to see the advantages of being home for the Girls and see it
as a blessing.
Just accept the disadvantages and get the best out of it.
With my Love as perfect dad beside his busy job.
I spent al my time and energy on caring for my lovelies,
without the help of grandparents or neighbours.
And i'm pretty proud of that.





Nu wordt mijn jongste Meisje vier en gaat naar de basisschool.
De tijd gaat zó snel, ik zou de klok wel stil willen zetten.
Tegelijkertijd kan ik niet wachten, want ik krijg meer tijd.
Tijd voor mijn huishouden, blog, mezelf.
Zodat ik die lat, die inmiddels compleet verdwenen is, weer wat hoger kan leggen.
Het voelt als een nieuwe fase...
Now my youngest Girls is turning four and will go to Primary School.
Time flies and sometimes i wish i could stop it.
At the same moment i can't wait, because i will get more time.
Time for my house, blog, myself.
So i can finally bring more structure, which was almost gone completely, to my
household.
It feels like the beginning of a new phase...





Op papier maakte ik een sommetje.
Drie keer zoveel tijd krijg ik.
Enerzijds voelt het als een kadootje, een soort beloning voor het harde
werken van de laatste jaren, die tropenjaren zoals men dat dan noemt.
Het altijd bezig zijn met de Meisjes en dan vooral de jongste.
Ons jongste Meisje dat altijd extra aandacht nodig had en nodig zal hebben.
Aandacht die nu gedeeltelijk door de school zal worden overgenomen.
Het voelt als een spannende stap die altijd ver vooruit leek te liggen en dat
was prima.

Anderzijds durf ik het bijna niet hardop uit te spreken; dat ik het heerlijk vind
dat ze naar school gaat, er wat meer ruimte komt in mijn ritme.
Dat ik mij erop verheug dat ze alledrie naar school gaan.

I did some calculating on a piece of paper.
I will get three times as much time than i use to have.
On the one hand it feels like a present, a sort of reward for the hard work i did
these last years.
Always being busy with the Girls fulltime, especially our youngest.
Our youngest Girl that needed and always will need extra attention.
Attention that now will be taken over partially by school.
It's feels like a big step that always was far away ahead of us and i
was okay with that.

On the other hand i'm afraid to say it out loud; that i just like it she is
going to school, and there will be some more space to my rythm.
That i look forward to the fact that all three of them will go to school.




Uiteindelijk denk ik dat het goed is.
Dat de rust en regelmaat die zij gewend zijn blijft.
Want ik ben er nog steeds altijd voor ze, als ze thuis komen van school
met hun verhalen...heerlijk!
En dat is iets waar ik gelukkig van wordt.
En ik denk, ik weet zelfs zeker, dat ik er een betere, leukere mama van wordt.
Omdat de balans, die ik al héél lang kwijt ben, weer terugkomt.

In the end i think it will be fine.
That the peace and regularity they know so well will stay.
Because i will always be there for them when they come home from school
with lots of stories...blissful!
And that makes me happy.
And i think, well, i'm sure that i will be a much better and nicer mom.
Because the balance, that was lost for a long time, will get back into 
my life.





Hoe gaat het bij jullie?
Heb je een baan? ben je thuis?
Welke voor- en nadelen ervaar je?
How do you do it?
Do you have a job? are you at home?
Which advantages and disadvantages do you experience? 




                                                                                 xx














81 opmerkingen:

  1. Ik ben wel thuis maar werk wel 3 dagen in de week want ben gastouder. Dus lekker ook altijd thuis voor mijn eigen 2 kinderen. Een heerlijke baan moet ik zeggen als je zelf kinderen hebt. Een ideale combinatie. Toch wat verdienen en toch altijd thuis voor mijn eigen kids. Nooit geen oppas hoeven te regelen tijdens vakantie of als ze ziek zijn (wat gelukkig niet veel voorkomt)

    Gr. Diane

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is ideaal vooral omdat je ook nog wat inkomen hebt.
      En ja, als ze ziek zijn of als ze vrij hebben hoef je niets
      te regelen en dat is fijn!

      groetx

      Verwijderen
  2. Ik werk voltijds (welja, wij allebei) en hebben twee kids. ik zou graag minder gaan werken om meer tijd aan de kinderen en het huishouden te kunnen besteden, maar we hebben daar de finaniciele ruimte niet voor. Zeker niet omdat we nog aan het verbouwen zijn... ik blijf dus hopen op meer uren in een dag

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Helaas zijn financiële redenen vaak de belangrijkste.
      Met één inkomen hou je niet veel over voor dingen als een verbouwing...

      groetjesx

      Verwijderen
  3. Ja, ik ben ook thuis. Toen de 2e 2 jaar was en de oudste naar school ging, ben ik gestopt met werken in het onderwijs. Ik vond dat ik tekort schoot als parttime leerkracht en als mama die hierdoor altijd een opgejaagd, onrustig gevoel had. Gelukkig kunnen we ook rondkomen van 1 salaris, hoewel je wel moet wennen omdat je sommige luxe dingen moet laten. Maar ik kreeg er mijn rust mee terug. Nou ja, als ik eerlijk ben, zeg ik wel eens dat je beter kunt werken omdat dat rustiger is. Nu ben ik aldoor aan het heen en weer fietsen naar school, voor de boodschappen. Mijn huis is nooit opgeruimd genoeg naar mijn idee. Natuurlijk ligt er speelgoed maar dan heb ik het over der rest :). Ik ben inmiddels 5 jaar thuis en ik begin nu steeds meer richting de echte rust te komen. Maar ja, zoveel leuke dingen te doen naast het huishouden, haha! Ik ben wel blij dat ik er voor mijn kinderen ben en dat ik veel meemaak in hun groei!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het geeft zeker rust, in een heleboel dingen.
      Ik herken alles wat je hierboven schrijft.
      Maar het lijkt mij gewoon fijn om, als ze op school zitten, de
      boodschappen, huishouden en alles te doen ipv altijd met minimaal
      één kind erbij.
      In mijn eentje krijg ik zóveel meer gedaan in een korte tijd.
      Het is zeker fijn om ze mee te maken als ze klein zijn want ze groeien hard genoeg!

      xx

      Verwijderen
  4. Hoihoi,Tot Sam 4 jaar was werktte ik 3 hele dagen en ging hij 2 dagen naar de creche en 1 dag was Guus thuis.
    Nu werk ik 3 dagen binnen de basis-schooltijden.
    Dit kon ook door mijn flexibele werkgever. Dus dat is gewoon ontzettende mazzel.
    Nu is Sam 16 en maakt het niet meer uit, maar ik ben blij dat toen hij klein was, ik hem altijd zelf, naar en van school heb kunnen halen en dat ik na school thuis was.
    Het geeft ook een dubbel gevoel als je kind naar school gaat, vind je niet?
    Fijn om meer tijd voor jezelf en toch ook jammer dat die tijd alweer voorbij is.....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ontzettend dubbel!! da's nou net het lastige ervan!
      Maar voor je het weet zijn ze zestien ;-) dus ik koester
      mijn tijd met hun wel hoor!

      xx

      Verwijderen
  5. Ik ben na de geboorte van de jongste gestopt met werken. Daarvoor werkte ik 32 uur per week. Kinderopvang is zo duur, het was de moeite niet om daar tegenop te werken. Over 1,5 week gaan ze hier weer naar school, de jongste naar groep 1 en de oudste naar groep 2. Het weekend daarvoor verhuizen we dus zal ik mijn tijd goed kunnen besteden als ze op school zitten. Ook nog met een continurooster, ideaal. Het zal wel even wennen zijn maar elke middag zijn ze thuis en dan ben ik er helemaal voor ze.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Fijn hè? ik ben dus niet de enige die de tijd goed kan besteden
      als ze op school zitten...
      En ook zo heerlijk om er helemaal voor ze te zijn na school,
      in een schoon huis met gevulde koelkast en tevreden moeder ;-)

      succes met verhuizen! xx

      Verwijderen
  6. Beautifully put. I think this is a dilemma many of us face every day. This September my youngest will go to school in the mornings. on the one hand I cannot wait, on the other I feel a little guilty to be so pleased about it! I have lots of plans of what to do with my time. Too many for the time I have!

    Eleanor xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh Eleanor, i feel quilty too!
      It's just such a strange feeling.
      And i better watch out not to make to much plans for one day ;-)

      xx

      Verwijderen
  7. Wat spannend, zo'n nieuwe periode!
    Las ook even de link naar het bericht dat het niet vanzelfsprekend is dat je kindjes naar de basisschool mogen, dat heb je heel mooi en ontroerend geschreven!

    Ik heb (nog) geen kindjes, dus kan verder moeilijk meepraten...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik werkte 6 dagen van elf uur. Nu werk ik er normaal gezien 5 van 6 uur, in de zomerperiode zoals nu 6 van 6 uur.
    Donderdag is mijn vrije dag! Wij hebben geen kinderen maar ik heb wel gemerkt dat ik gelukkiger en gezonder ben sinds ik minder werk. Geld is niet alles he..
    Geniet er van!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oei, wat werkte je veel!
      Ik kan me voorstellen dat je je nu beter voelt.
      Voordat ik kinderen kreeg werkte ik altijd 40 uur,
      toen ik mijn eerste kreeg ben ik part time gaan werken (25 uur)
      en had nooit gedacht daar ooit te stoppen!...
      Geld is niet alles, maar het is wel handig.
      Leven van één inkomen met vijf mensen is toch aanpassen...

      xx

      Verwijderen
  9. Ten eerste van harte met je Etsy shop!! Super hoor!
    Ik werk 2 dagen en soms 3 dagen in het basisonderwijs. Jikke gaat nu nog 1 dag in de week naar het kdv, maar als ze in oktober naar school gaat dan stoppen we daar mee. Mijn man is elke donderdag thuis en mijn ouders passen elke vrijdag op. Dit willen ze ook graag gaan doen op de maandagen.
    Dat dubbele gevoel herken ik wel. Merk dat ik ook toe ben aan meer tijd voor mezelf, maar ja, in dezelfde week als Jikke vier wordt, begint het hier weer opnieuw. Want dan wordt ons 2e meisje geboren en dat is ook heerlijk!
    Ik werk eigenlijk om de financiën. Net dat beetje extra om te kunnen sparen voor de meisjes en om leuke dingen te doen uiteindelijk. Maar het liefst zou ik stoppen met werken en nog meer creatief bezig zijn en dan mijn eigen Etsyshopje beginnen. Wie weet ooit :-)
    Nu eerst maar genieten van de voorbereidingstijd voordat het kleine meisje komt!
    Hele fijne dag met je mooie meiden!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat noemen ze nu tropenjaren ;-)
      Wat fijn dat je ouders willen en kunnen oppassen, als wij
      dat hadden gehad had ik ook nog gewerkt.
      Dat mis ik wel eens, een opa en oma in de buurt.
      Een kindje op komst is heerlijk, en stiekem ook wel fijn dat het
      net zo uitkomt dat je oudste naar school gaat als de baby komt...


      jij ook fijne dag x

      Verwijderen
  10. Ik werk sinds mijn 3 de kind slechts 70%, 3 dagen per week dus( daarvoor dus ehm bijna 20 jaar fulltime). En binnenkort gaat ook hier de jongste al naar school.Voelt ook hier als een nieuwe fase weer :-).Nu werk ik onregelmatige diensten dus kwa oppas had ik nooit veel uren nodig omdat de manlief de weekenden en avonden natuurlijk thuis is.
    (Per maand kwam het op ongeveer 4-6 x een paar uurtjes oppas, wat bv voor bso en kdv al niet rendabel was, dus eerst paste mijn vriendin op, nu een aardige moeder van school die kindjes in dezelfde leeftijd heeft, en dus ook in de buurt woont en graag een klein zakcentje erbij wilde verdienen).
    Mijn ex kon nergens een baan behouden(wegens zijn niet zo leuke karakter) en toen was het dus noodzaak dat ik werkte, en omdat hij thuis zat, was hij dan een soort van huisman. Mijn huidige manliefje werkt sinds 6 jaar en heeft nog een behoorlijke studieschuld af te lossen dus is het wel noodzakelijk dat ik ook blijf werken. Daarbij vond ik het tijdens/na mijn scheiding wel bijzonder fijn dat ik financieel mijzelve en mijn toen nog 2 kinderen kon bedruipen.(mijn ex betaald geen kinderalimentatie of wat dan ook)
    Ook vind ik het werken gewoon echt leuk, fijn om te doen en ook de contacten die daarbij behoren vind ik prettig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is zeker een voordeel van werken; de omgang met collega's en
      de contacten...tja, het heeft gewoon allebei voors en tegens...

      groetjes

      Verwijderen
  11. Ik zou willen wat jij heb. Ookal is het niet ideaal misschien, maar het lijkt me zo heerlijk om een inkomen te hebben (ookal is het misschien klein) van wat ik graag doe.
    En blij zijn met naar school gaan, die snap ik helemaal. Inmiddels bijna een jaar thuis met een 10-jarige (wat prima is) en een nieuwbakken baby(wat dus wel zwaar is, hoe gezellig ook). Ik word er echt simpel van. Vanwege werk is vriendlief pas redelijk laat thuis en ij het weekend is samen zijn ook wel fijn, maar tijd om even uitgebreid met iemand op het terras te gaan zitten is er in de huidige situatie niet.
    Maar ik ga wel weer werken, snel. Meer inkomsten en ik word er echt gezelliger van. Dat is uiteindelijk beter voor de lieve kindjes in huis

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp het hoor.
      En wat ik nu doe is geweldig, een droom, een beetje verdienen met wat ik
      het liefste doe!
      En het is geen vetpot, maar alle kleine beetjes helpen, al kan ik er weer
      eens voor twee dagen boodschappen van doen ben ik al tevreden.
      Heb inmiddels geleerd om met weinig ook tevreden te zijn.
      Ik kijk er wel naar uit om straks meer tijd in mijn eigen dingen
      te kunnen steken.
      Daar wordt ik blij van en ja, zoals je zegt, een blije mama is echt een
      leukere mama :-)

      succes xx

      Verwijderen
  12. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hoi! Ik ben trotse moeder van een zoon van bijna 18 en een dochter van bijna 14.
    Ik werk in de zorg en ben ook al die jaren blijven werken. Toen de oudste geboren werd ben ik wat minder gaan werken en alleen in de avonddiensten. Dat doe ik nog steeds, nu wel weer een paar uurtjes meer. Ik vind het heerlijk en ik zou het echt gemist hebben als ik gestopt was na de komst van de kindertjes. Door de avonddiensten is het prima te combineren. Ook mijn verslaving aan handwerken heeft er niet onder geleden. En nog een groot voordeel is: als ik 's avonds, voor ik ga werken, gekookt heb........kan ik de afwas laten staan voor manlief. (in de hoop dat alles opgeruimd is als ik thuis kom!)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een baan met avonddiensten is een mooie manier om te blijven werken.
      Ik heb mijn werk wel gemist hoor, in het begin.
      Maar als je weet dat het niet anders kan pas je je makkelijker aan.
      En ik wist dat het tijdelijk zou zijn, dat, als de jongste naar school zou gaan,
      ik weer meer tijd zou krijgen en dus mogelijkheden.
      Het leek nog eeuwig te duren dat moment maar ineens zijn er vier jaar om!

      Groetjes!

      Verwijderen
  14. Wat heb je dit mooi beschreven!!! Ben er gewoon een beetje stil van :o)
    Ik kreeg Melanie toen ik 18 was, we zijn toen al vrij snel een eigen bedrijf begonnen om rond te kunnen komen.
    Het voordeel van zelfstandige is dat je tot op zekere hoogte je dagen goed kunt indelen. Wel hebben wij de luxe van een altijd beschikbare Opa en Oma...dus ik heb eerlijk waar veel respect voor je dat je zonder ze hebt kunnen/moeten doen!!!
    Melanie gaat nu naar groep 8, zodra ze uit school is ben ik er voor haar...de overige uurtjes gaan groot deels het bedrijf in, af en toe mis ik mijn eigen tijd behoorlijk. Want ja, tijd in het bedrijf brengt meer geld op dan in mijn hobby. Soms verlang ik wel eens naar een gewoon baantje...als je dan thuis komt dat je dan ook echt thuis bent. Geen werk meer in je hoofd...haha.
    Maar goed, een heel verhaal...Succes meid!! Geniet van je extra eigen tijd!!! Voel je er niet schuldig om, nergens voor nodig. Voor je kleine meid wordt het vast ook genieten op school!!!!
    X Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Dankjewel!
    Met een eigen zaak is het inderdaad lastig om je werk los te laten, maar het heeft
    ook weer voordelen.
    Eigenlijk is er geen ideale combi...
    Een opa en oma in de buurt is zeker een gemis.
    Iemand zei wel eens tegen me "je hebt toch geen kinderen gekregen voor opa en oma, je
    bent zelf verantwoordelijk voor hun en moet voor ze zorgen"
    Diegene werkte vier dagen en liet opa's en oma's alle dagen oppassen en liet ze voor
    ieder dingetje opdraven :-0
    Opmerkingen waar ik dan erg weinig mee kan.
    Ben uiteindelijk trots dat ik het altijd zelf heb gedaan.

    xx

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik heb vier kinderen, waarvan de jongste over een half jaar 4 wordt en eindelijk naar school mag. Ik werk sinds de derde 1 dag in de week, op woensdag en hoewel ik er niet altijd zin in heb vind ik het toch wel fijn, even geen kinderen die iets van me willen, contacten met collega's. We hebben sinds een jaar een vaste oppas, want ook geen opa's en oma's in de buurt en het kdv en naschoolse opvang waren te duur geworden. Ik kijk er ook naar uit dat jongste naar school gaat, omdat alles wat je doet veel sneller en gemakkelijker gaat, misschien lukt het dan eindelijk om alle foto's eens in te plakken. Ik heb dan 12 jaar altijd een kleintje om me heen gehad, dat ga ik waarschijnlijk ook wel missen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou, ik ben blij om te lezen dat het herkenbaar is!
      Bepaalde dingen gaan zeker sneller en makkelijker als je het even
      alleen kan doen.
      Soms is boodschappen doen meer een missie dan een tussendoordingetje...
      De rust en stilte zal voor mij ook gek zijn, maar fijn.
      Het altijd alert zijn bij alles wat je doet zit er zó ingebakken!

      Ik gun het jou ook hoor, nog een half jaartje ;-)
      xx

      Verwijderen
  17. Toen wij onze Meis kregen hadden we heel duidelijke afspraken. Ik zou fulltime blijven werken, parttime kon bij mijn baas niet, en Manlief zou veel minder gaan werken. Maximaal 2 dagen opvang wilden we in de week. Helaas bleek de realiteit anders, parttime werk was moeilijk te vinden voor Manlief, en nog moeilijker te houden. Uiteindelijk ben ik terug gegaan naar 80%. Meis ging richting de 4 en in gedachten genoot ik al van wat vrije uren voor mezelf als ze op school zou zitten. Maar toen kwam Kleine Man. Op basis van ouderschapsverlof heb ik toen een hele tijd minder uren gewerkt. Eerst 50%, daarna 60%. Maar ik kon m'n draai niet vinden. Op het einde van m'n verlof was er een nieuwe collega aangenomen die een groot deel van mijn werk is gaan doen. En de restjes die voor mij bleven liggen waren bepaald niet inspirerend. Dus met de moet der wanhoop ben ik weer 80% gaan werken. Resultaat was natuurlijk alleen maar meer frustratie, want ik kreeg er m'n oude werk niet mee terug. Begin van dit jaar kwam ik mezelf behoorlijk tegen. Want naast het feit dat ik 80% werkte wilde ik er ook zo veel mogelijk zijn voor Meis en Kleine Man. Ik verschoof uren, ren en vloog. En was op een gegeven ogenblik helemaal op. Nu ga ik weer 60% werken. Minder kan niet. En stiekem speel ik met de gedachten om helemaal te stoppen. Maar financieel is dat niet haalbaar, zelfs als ik maar 60% werk ben ik de kostwinnaar hier in huis.
    Een van mijn belangrijkste doelen de komende tijd is in ieder geval voor mezelf vaststellen wat ik graag zou willen doen. Want ik weet het eigenlijk niet. Ik ben altijd van de ene baan in de andere gerold, zonder bewust te kiezen.
    Maar goed.
    Geniet maar heerlijk van je vrije tijd die je nu extra krijgt. Ik hoop dat je balans snel weer terug vindt. Om een of andere manier is het niet altijd makkelijk voor een vrouw om goed voor zichzelf te zorgen, als er ook een gezin is dat veel vraagt. Super toch dat ze nu dan alle drie naar school gaan, en er ruimte is. En heerlijk voor je meiden dat je er elke dag voor ze kunt zijn.

    Liefs, Pauline

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jeetje, wat een gedoe.
      Iedereen heeft zo'n andere ervaring met de combinatie werk
      en gezin...
      In sommige branches is parttime werken erg lastig of zelfs onmogelijk.
      Dat leidt zeker tot frustaties!
      Hopelijk vind je snel een oplossing en daarmee meer 'rust'...

      succes xx

      Verwijderen
  18. wow, wat heb je dat mooi opgeschreven zeg! mooi om te lezen, heel herkenbaar ook. Ik heb altijd 40+ uur gewerkt, eerst gestudeerd en daarna nog veel opleidingen naast mijn werk gedaan. Toen mijn zoon bijna vijf jaar geleden geboren werd, zou ik eigenlijk na mijn zwangerschapsverlof beginnen bij de perfecte baan, heel gaaf en ook heel uitdagend. Op papier vier dagen maar dat was vast niet gelukt. Op de dag dat ik zou beginnen in Rotterdam (waar we toen woonden) kreeg mijn man een baan in Drenthe. Omdat de arbeidsmarkt toen ook al niet geweldig was in zijn vakgebied, en hij veel meer verdient dan ik, zijn we naar Drenthe verhuisd. Wel weer dichterbij mijn ouders, maar werkgelegenheid op mijn vakgebied zeer slecht. Al snel weer in verwachting van mijn meisje en september as al vijf jaar thuis.... in Mei wordt ze vier en krijg ik ook weer tijd voor mezelf en daar kijk ik stiekum al erg naar uit en voel me daar tegelijkertijd ook heel erg schuldig over. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die dat heeft!! Ga de komende tijd veel leuke dingen met haar doen en er proberen extra van te genieten, maar ook ik denk dat ik een stuk leukere mama kan zijn als ik niet 100% van de tijd er voor anderen hoef te zijn... Fijn dat je dit met je lezers wilt delen! Lekker genieten van de tijd voor jezelf, super toch dat je er kan zijn voor je meiden en weer tijd hebt voor wie jij bent. Liefs Inge

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Echt fijn dat er meer vrouwen zijn met hetzelfde gevoel.
      Ik twijfelde al of ik erover zou posten.
      Want ik voelde me toch ook een beetje schuldig over het
      'blij dat ze naar school gaan' gevoel...
      Ach, weet je, het zijn allemaal fases die bij het leven horen
      en dat is goed, ook voor de kinderen zelf.
      Het brengt verandering met zich mee en verandering doet leven toch?

      Geniet nog even van je driejarige voordat het mei is!

      xx

      Verwijderen
  19. Ik werk 3 dagen in de week en onze 2 meisjes gaan 2 dagen in de week naar een gastouder. Ze zijn 2 dagen met mij en 1 dag met hun vader. Ik had na mijn verlof (net een maandje geleden) helemaal een zin om weer te beginnen, maar wat is het fijn om met collega's te werken en even niet thuis met de kids te zijn. Ook vind ik de regelmaat erg fijn. Daarnaast denk ik dat het ook erg leuk voor de kindjes is om met andere kindjes om te gaan en van hun te leren. Binnenkort ga ik op een dag dat de meisjes 's ochtends naar de gastouder gaan om half 12 beginnen, dan heb ik de ochtend even voor mezelf en het huis. Dat lijkt me erg fijn! Ik kan me helemaal voorstellendat het heerlijk is om meer tijd voor je zelf te hebben, ik kijk er nu al naar uit dat ze naar school gaan! Haha. Ik zal zeker van deze tijd gaan genieten hoor, ik weet dat het allemaal heel snel gaat. Ik ben iig een leukere moeder nu ik werk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Fijn hoor, de openheid en eerlijkheid van het toegeven dat het
      fijn is om te werken of even geen kinderen om je heen te hebben.
      Ik weet zeker dat ik leukere moeder wordt en veel meer open zal staan
      voor hun verhalen en spelletjes.
      Omdat je er niet constant mee bezig ben.
      Oh ja, de tijd gaat snel, dat is waar...


      xx

      Verwijderen
  20. ik heb geen kinderen, woon alleen en werk 4/5de ;) Heel ander verhaal dus !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker anders, en daar horen weer andere zorgen bij... ;-)

      xx

      Verwijderen
  21. Wat heb je dat mooi verwoord en leuk om te lezen hoe al die andere moeders het doen. Ik heb inmiddels volwassen kinderen en ben sinds kort oma maar ik heb altijd parttime gewerkt en vond het heel fijn om naast mijn gezin een "eigen leven" te hebben op de werkvloer.
    Binnenkort gaan we zelfs om het weekend oppassen op onze kleindochter maar toen mijn kinderen klein waren had ik ook geen grootouders in de buurt net als jij, geniet maar gewoon van je meisjes en de vrije tijd die je binnenkort krijgt, groetjes Linda

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! enne, moeder zijn is bijzonder maar oma...dat
      lijkt me echt mooi...geniet ervan!

      xx

      Verwijderen
  22. De eerste twee en half jaar full-time genoten van mijn zoon (waar ik zolang op had gewacht).
    Zijn vader was de hele week weg (vrachtwagen).
    Voelde mij gelukkig en eenzaam tegelijk.

    Een geweldige kans kwam op mijn pad.
    Een baan in de bibliotheek. 18 uur per week.
    Maar wilde geen kinderdag verblijf voor mijn kindje.
    Onoverkomelijk dilemma.
    Mijn vader (toen 66 jaar) wilde graag oppassen.
    Dit was het begin van 10 fantastische oppas jaren.

    Voor mijn zoon. (vanaf 5 jaar opgroeiend zonder vader) de liefde die hij kreeg, de man figuur in zijn leven.
    Voor mij, kon mijn liefde voor mijn zoon delen met de meest trotse oppas opa die er bestond.
    Voor mijn vader, die weer nodig was. (na pensioen)

    Ik ben dus heel blij dat ik de stap mocht nemen.
    Het bracht mij zelfstandigheid, een eigen inkomen.

    Toen wij (zoonlief en ik) na 5 jaar een liefdevol nieuw gezinsleven kregen, zag mijn vader dat het goed was.

    Twee jaar later overleed hij.
    Ik ben intens dankbaar dat hij er voor ons was toen wij hem zo nodig hadden.




    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wauw, wat mooi.
      En bijzonder.

      Voor jullie allemaal een goede oplossing om evenwicht te krijgen
      in het dagelijkse leven en je nuttig te voelen in wat je doet.

      lieve groet

      Verwijderen
  23. Ik heb je berichtje met veel interesse gelezen en daarna heb ik alle reacties ook nog doorgelezen om te kijken hoe andere moeders het aanpakken. Zelf werk ik twee dagen in de week. Beide kinderen zitten inmiddels op school. Op één van mijn werkdagen past mjn moeder op ze. Zij woont in hetzelfde dorp dus dat is echt perfect. Vandaag is ze zelfs met de jongste naar een extra zwemles geweest omdat ik moest werken. Helemaal super toch? De andere dag gaan ze ontbijten bij een vriendin van me en die brengt ze vervolgens naar school. Zij doet dit voor mij en ik pas dan maandags weer op haar zoontje. In mijn middagpauze haal ik ze dan weer van school en s' middags heeft heit ( pappa) zijn vrije middag, dus dan zijn ze weer lekker thuis.
    Alles prima geregeld dus, zolang er geen onverwachte dingen gebeuren zoals studiedagen, extra uurtjes bijspringen enz. Gelukkig komt dit niet zo vaak voor.

    Mijn jongste gaat nu naar groep 2, maar ik kan me nog goed dat gevoel herinneren van dat extra stukje vrije tijd wat ik erbij kreeg toen ze naar groep 1 ging. Ik vond het heerlijk, mijn eigen dingetjes kunnen doen, lekker de radio aan en dan ook echt kunnen luisteren naar een heel nummer. Het bevalt mij prima.

    Die uurtjes die je dus extra krijgt zijn heel fijn, maar nu wilden ze graag een weekend logeren bij opa en oma op de camping. Vanavond hebben we ze dus weggebracht en zondag komen ze weer thuis. Vrijdag en zaterdag ben ik dus kindloos. En weet je, dat zijn me eigenlijk veel te veel uren. Ik vind het verschrikkelijk om ze zo lang te moeten missen. Ik ben er haast een beetje mee aan, wat moet ik nou doen op die dagen? Veel te veel vrijheid dus.

    Schooluurtjes zijn dus heerlijk, logeerdagen? Mwaah liever niet.

    Groetjes Anja

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Perfect hoor!
      Oh jeetje, nou, laat me inderdaad eerst maar eens aan deze 'zee'
      van tijd wennen.
      Want ik ben zo ingesteld aan kinderen om me heen dat het nog gek zal zijn.
      En tenslotte heb ik niet zomaar drie kinderen, ik hou enorm van de
      vrolijkheid en levendigheid van die kleine mensjes om me heen!

      groetjes!

      Verwijderen
  24. Wat een mooi berichtje... Word er ook wel even stil van.. En pink een traan weg.. Gewoon omdat ik een mama ben van een geweldig lieve dochter van 2,5 maar waarmee we na een zeer heftige start het nu ook niet altijd gemakkelijk hebben.. en dat dan in combinatie met mijn werk als juf op een school waar het niet zo fijn loopt en waar ik nog steeds moet wennen aan het parttime werken.. samen met de wens voor een tweede kindje en heftige medische jaren met telleurstelling keer op keer... Zeg maar zo dat mijn balans momenteel erg ver te zoeken is.. Voel me aan alle kanten tekortschieten.. Dan is het fijn om je berichtje te lezen en te weten dat je als moeder mag zoeken naar die balans.. Dankjewel! By the way, wat je nu doet is geweldig! Je prachtige kofferschatten, zoveel moois! Goed bezig! Enne, maandag veel plezier voor je jongste meisje met haar eerste dag en jij genieten van je nieuwe ritme!!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ben verbaasd over wat ik teweeg breng met mijn blogbericht maar
      ik vind het mooi om te lezen.
      Het leven met een gezin en werk is al hectisch genoeg, hoe dat ook ingericht is, maar als een kindje dan ook nog 'iets heeft' is dat extra zorg.
      Die balans komt bij jou ook wel weer.
      Niet forceren, dat werkt niet.

      Ik wens je sterkte! x
      ps ik weet zeker dat ik maandag niet weet waar ik moet beginnen en uiteindelijk niets uitvoer ;-)

      Verwijderen
  25. Like you my last little one starts playschool in September ... she will only be away for two and a half hours each day for the first year ... then on to school with her big brothers next year ... it will be the first time in seven years that I will be home alone ... I'm hoping my balance will return too ... I love being at home for them but I do want to do something structured with my day too ... something to think about ... Bee xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. I'm sure you will!
      We are not only a moms but also a women who need to do other things than caring
      and cleaning.
      And you still be there when your little one comes home and that's perfect.
      You can listen to her stories about how much fun playschool is ;-)

      xx

      Verwijderen
  26. Ik ben met mijn praktijk (relatietherapie) aan huis begonnen toen mijn zoon is geboren, en ik werkte daarnaast nog een tijdje nachtdiensten in de jeugdzorg. Toen mijn zoon 6 was is hij een hele tijd ziek geweest, hij bleek veel meer uitdaging nodig te hebben op school en ging vervolgens naar een school die fulltime onderwijs voor hoogbegaafde kinderen verzorgt. Die school stond alleen op ruim een uur van onze woonplaats. Verhuizen was financieel geen optie, omdat mijn man inmiddels ook voor zichzelf was begonnen, dus ik reed elke dag heen en weer. Na 1 jaar kwam er een zelfde school dichterbij, op drie kwartier rijden. Daar ging hij toen naar toe, maar ik bracht en haalde hem nog steeds. Dat hebben we vier jaar zo gedaan. Nu is hij van de basisschool af en begint na de vakantie op het voortgezet in onze eigen stad. Vooral het laatste schooljaar is het me heel zwaar gevallen (ook tropenjaren, maar dan anders). Ik heb de afgelopen jaren bijna 4 keer de afstand rond de wereld afgelegd ;-)
    Maar ik ben heel erg blij dat we onze zoon weer op de goede koers hebben gekregen. Inmiddels heb ik mijn praktijk gesloten en ben ik helemaal overgestapt naar het bedrijf van mijn man. Werk nog steeds vooral vanuit huis. Ik zit in een andere fase dan jij, maar ik voel ook heel veel ruimte aankomen. Ik hoef mijn kind niet meer elke dag te rijden, hij kan zelfstandig naar school en er komt dus ruimte voor mij, werk en alle andere dingen die ik (met alle liefde) in de ijskast heb moeten zetten.

    Weemoed en opluchting gaan hand in hand hier.
    Ik wens je een hele goede tijd toe!

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Dat zeg je mooi; weemoed en opluchting gaan hand in hand.
    Aangepaste situaties pak je aan voor je kind, dat kan niet anders, maar maakt het niet minder zwaar.
    Het had niet veel gescheeld of onze jongste had ook naar een speciale school gemoeten, ook
    een uur rijden.
    Maar gelukkig mag ze naar de basisschool, twee straten verderop.
    Wat fijn dat er voor jou ook wat ruimte in zicht is, en dat je zoon nu is waar hij is, dankzij jouw inzet!
    Daar kun je trots op zijn.

    Succes! xx

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Oh wat spannend!!!! Begint het maandag al?? Veel succes en ook: genieten van de nieuwe fase!!
    Ik ben fulltime thuis en ervaar eigenlijk alleen maar voordelen (behalve dat we nooit ergens geld voor hebben maar uiteindelijk vind ik dat onbelangrijk). Sinds een jaar gaan de meiden allebei naar school, maar ik vind het heerlijk dat er in die uren straks weer een kleintje is om voor te zorgen. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geld is handig, maar niet het belangrijkste.
      Wij moeten het doen met wat we hebben en kunnen niet drie per jaar op vakantie, hebben geen
      dure kleren of auto en ik doe bewust boodschappen.
      Daardoor ben ik creatief geworden in mijn huishouden, heb ik het plezier van recyclen ontdekt, zijn
      we blij met eenvoudige dingen en leven we bewuster, en dat vind ik mooi.

      Heerlijk voor je om straks weer zo'n klein mensje in je armen te hebben, echt van genieten hoor!

      xxliefs

      Verwijderen
  29. Al heel veel reacties kreeg je op je mooie woorden.
    Hier die van mij:
    Ook ik ben niet geheel vrijwillig thuis. Ook met drie meisjes, de jongste is nu 6 jaar. Ik zal er nooit aan wennen dat ze naar school moeten en de zomervakantie kan wat mij betreft niet lang genoeg duren.
    Mijn man noemt het "zijn grootste rijkdom"; een stabiel thuis, blije meisjes, rust & regelmaat.
    Toen onze jongste naar school ging, voelde ik me een soort leeg. Ik fietste een keer naar de supermarkt en praatte tegen haar, in de veronderstelling dat ze achterop zat. Ik keek om, en ze was er niet. "oooh, ik ben haar vergeten!", dacht ik nog, maar natuurlijk niet. Ze zat op school!
    Alhoewel ik nog steeds niet werk, heb ik nu sinds anderhalf jaar een eigen workshopruimte waarik haak- en breilessen geef. Het begon met een paar moeders van school en zwemles, die mi zagen haken en het ook wilden leren. Nu komen er zelfs geregeld grotere groepen, vriendinnen, collega's die iets te vieren hebben. De huiskamer was te klein hiervoor en ik heb het geluk nu een eigen ruimte te hebben, waar ik eventueel met high-tea en lunch, workshops geef.
    Zo zie je maar hoe het kan lopen. Ik zou nooit meer anders willen. Volgens de meisjes heb ik altijd vakanatie, ik beschouw dat als een compliment; er is altijd tijd voor hen, en hun vriendinnetjes, ik kan veel helpen op school.
    Veel geluk & succes - ik volg je graag en heel benieuwd hoe het verder zal gaan.
    Liefs,
    Nathaly

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hier noemt mijn Lief ons gezin ook zijn grootste rijkdom.
      En hij roept altijd dat hij blij met mij is als hun mama, hij is trots.
      En dat is ook zo, ik had deze jaren niet willen missen achteraf.
      Wat wel goed voelt is, dat als ze straks alledrie op school zitten, ik mijn bezigheden wat meer
      kan uitbreiden, dat ik iets heb van mezelf.
      Zoals jij doet met workshops geven, klinkt voor mij als een droom hoor, zo'n ruimte aan huis!

      Het zal wel wennen zijn straks, en zo'n actie zoals je had op de fiets zal mij ook nog wel eens gebeuren ;-)

      liefsx

      Verwijderen
  30. Zeker spannend zo een nieuwe fase. Maar ook met je jongste moppie zal het goed komen op school. Ik wil je wel als tip geven om het zélf heel goed in de gaten te houden hoe het gaat en zélf actie te ondernemen als je denkt dat ze meer hulp nodig heeft.
    Mijn baan (secretaresse) hield dik 2 jaar geleden op te bestaan, een jaar thuis gezeten, toen weer een half jaar gewerkt, hield ook weer op (was tijdelijk, wist ik) en nu alweer een hele tijd thuis omdat ik blijkbaar te oud (of beter te duur) ben. Ik solliciteer me 3 slagen in de rondte.
    Ik heb altijd onder schooltijd kunnen werken zodat ik dat goed kon combineren met de kinderen en dan vooral met Christian die zoals je weet zéér slechthorend is. Hij zit op een gewone school maar het gaat moeizaam en hij heeft veel begeleiding nodig, ook voor thuis heeft hij huiswerk. Dom is hij zeker niet maar het concentreren en horen kost ontzettend veel energie. Het geeft hem en mij rust dat ik thuis ben nu. Maar toch hebben we hier een behoorlijk financieel probleem omdat mijn uitkering is gestopt. Ik probeer het positief in te zien, geld is niet het allerbelangrijkste maar ik zal toch iets moeten vinden op werkgebied en dat valt me echt niet mee. Het voelt zo dubbel hè, maar uiteindelijk zijn de kinderen natuurlijk het allerbelangrijkste. x Syl

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Moeilijk hè?
      Als geld toch eens geen issue was...
      Bedankt voor je tip, wij zitten er bovenop.
      We hebben goede afspraken gemaakt en houden ons moppie goed in de gaten.
      Dan ben ik zó blij dat ik thuis ben en iedere dag op school kom, zo ontgaat me niets dat belangrijk
      kan zijn.

      Ik hoop dat het bij jullie snel goed komt, want zorgen om geld wil je niet.

      xxliefs

      Verwijderen
  31. Wat mooi gezegd! Ik kan me goed voorstellen dat het dubbel is. De extra tijd is natuurlijk heerlijk, maar je sluit inderdaad een periode af die heel mooi is geweest, maar ook niet meer terugkomt. Een geluk; als de ene deur dicht gaat, gaat er altijd weer een andere deur open. Dus wie weet wat deze tijd je gaat brengen...

    Ik werk op dit moment zelf parttime en heb een dochter van 1 jaar. Binnenkort houdt mijn baan op te bestaan. Ik ben bezig met iets nieuws te zoeken, maar dat is in deze tijd niet echt makkelijk. Ik denk dat ik er ook wel aan moet wennen dat ik straks alle dagen thuis ben. Ik probeer deze tijd te zien als een cadeautje zodat ik extra tijd met mijn dochter kan zijn.
    Ik volg een heel aantal blogs en na zoveel moois en inspirerends gezien te hebben, ben ik begonnen met mijn eigen blog (www.pieceofacookie)!

    xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Deze nieuwe fase biedt vast weer nieuwe mogelijkheden!
      En met de kindjes komt het wel goed, ze hebben alledrie héél
      veel zin om naar school te gaan dus dat voelt goed.
      Werk vinden is moeilijk, het is een slechte tijd en dat maakt het niet makkelijk.
      Ik hoop dat je wat vindt dat bij je past! en ik ga zeker even een kijkje nemen op je blog!

      xx

      Verwijderen
  32. Hallo,
    Ik ben Krisje en mama van twee kids, ondertussen 16 en 13. Vier jaar geleden gaf ik compleet overwerkt en letterlijk opgebrand mijn ontslag. Ik was op. En van de ene op de andere dag zat ik thuis. Het was niets iets waar ik lang had over zitten piekeren en nadenken, integendeel ... op dinsdag had ik nog een job en op donderdag was ik een huismama. Het herstel heeft lang geduurd en het wennen aan het thuis zijn ook. Heel vaak had ik schuldgevoelens naar mijn man toe of naar vriendinnen die het zich niet kunnen permiteren om thuis te blijven. Ik ben gaan opleidingen volgen, met het idee om terug aan de start te gaan als zelfstandige. Altijd dat gevoel dat ik mijn steentje moest bijdragen. Die innerlijke strijd.
    Vandaag ben ik wel zo ver dat ik kan genieten van het huismama zijn. De kinderen vinden het super dat ik er voor ze ben als ze thuiskomen van de school. De hele vakantie is het hier een komen en gaan van vriendjes.
    En dan denk ik, genieten Krisje, het mag.
    Ondertussen volg ik al een paar jaar een grafische opleiding, heb ik een raamsticker van `het Droomhuis` ophangen en ontwerp nu en dan geboortekaartjes en huwelijksuitnodigingen. Zo zie ja maar.
    Dus ja, ik kan je volledig begrijpen, als je nu zegt dat je tijd voor jezelf zal hebben. Koester deze tijd. Hij is helemaal van jezelf. Genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We hebben zo de neiging om overal ons steentje aan bij te dragen, maar
      dat gaat niet.
      Het kan niet 'en, en, en' dat is niet vol te houden.
      Ik ben me altijd aan het verantwoorden voor wat ik doe met mijn tijd,
      een dag helemaal alleen eens echt helemaal niets doen? ik kan me niet eens herinneren wanneer dat was...
      Ik durf het niet eens, wat, ik kan het niet eens meer denk ik.
      Maar die extra tijd, daar zal ik wel van kunnen genieten door te doen
      waar ik nooit aan toe kom...

      xx

      Verwijderen
  33. Hi Maartje,

    Prachtig verwoord het afsluiten van deze fase. Zelf zit ik een fase verder. Ik ben thuisblijfmoeder. Mijn jongste van 12 (3 jongens 12-14-16) gaat komend schooljaar naar het voortgezet onderwijs. Sinds ze allemaal naar de basisschool zijn, volgde ik een opleiding aan de modevakschool en deed ik vrijwilligerswerk. Nu wilde ik weer aan de slag maar de tijd zit tegen. Ondanks mijn uitstekende ervaringen en bijscholing lukt het niet om aan een baan te komen. Je bent gewoon te oud als je 52 bent. Nu ga ik in september beginnen met een naaicafé aan huis. Dit gaat niet veel geld opleveren, maar wel een zinvolle tijdsbesteding om de wereld mooier en creatiever te maken (recyclen). Ik hoop zo ook de broodnodige contacten te krijgen, want het leven van een TBM is best eenzaam. Ik hoop uiteraard dat ik nog een baan vindt, want dat is toch veel gemakkelijker.

    Ik wens je een goede invulling van je vrijheid toe. Ik vind je blogs erg inspirerend door de eenvoud en de geweldige fotografie.

    groetjes,

    Dorothé
    http://djaktief.wordpess.com
    http://naaicafedj.worpress.com

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel!
      Wat leuk, een naaicafé!
      Hetgene wat je doet hoeft niet persé veel geld op te leveren, een beetje
      is fijn, maar voldoening.
      En ja, die eenzaamheid is een gek gevoel maar ik herken het wel.
      Je wereld wordt een stuk kleiner.

      Hopelijk komt er iets op je pad dat perfect bij je past, zolang dat niet is veel succes met je plannen!

      xx

      Verwijderen
  34. Hoi Maartje,
    Ik heb gestudeerd en heb altijd gewerkt. Dat is nooit een discussie geweest. Werken zorgt voor financiële onafhankelijkheid en dat weegt voor mij heel zwaar. Mijn man en ik delen alle taken als het gaat om het huishouden en de zorg voor de kinderen. Ik vind het heerlijk om dat een paar dagen in de week aan hem over te laten. Inmiddels gaan ze allebei alweer een paar jaar naar school en daardoor heb ik meer tijd gekregen voor creatieve dingen en bloggen. Ik zou als ik jouw was toch proberen om weer in het arbeidsproces te komen. Hoe langer je er uit bent, hoe moeilijker het wordt om erin terug te komen. Je weet nooit of je niet toekomst daartoe genoodzaakt bent. Je kunt uiteraard ook overwegen om voor zelfstandig ondernemerschap te kiezen. Je hebt met je winkel en je blog een goede basis om dat eventueel uit te bouwen. Succes en geniet zolang van je extra tijd!
    Groetjes,
    Mariel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Mariël,

      Geloof me, ik had nooit gedacht dat ik zou stoppen met werken.
      Ik ben het met je eens dat een baan hebben gezond is, al
      is het parttime.
      Zodra ik mocht werken, vanaf mijn 15e jaar, heb ik dat gedaan.
      Voor mij was er gewoon dat rottige ontslag en een kinderopvang probleem.
      Geen opa's en oma's op wie we kunnen terugvallen en betaalde opvang
      kost voor ons meer dan het opbrengt met drie kinderen.
      En iedereen die tot nu toe tegen me zei dat ze er nooit voor zouden
      'kiezen' om thuisblijfmoeder te zijn en vindt dat ik best kan gaan werken,
      hebben de hele week opa's en oma's over de vloer, die ook nog eens het huishouden doen.
      Raad eens met hoeveel opa's en oma's ik aan school sta om 3 uur?
      Lekker makkelijk gezegd denk ik dan.

      Het uitbouwen van mijn shop en blog zitten zeker in de planning.
      Ik heb detailhandel gedaan en heb dus ervaring en kennis op dat gebied.
      Er gaat dus zeker iets gebeuren.
      En mocht er werk op mijn pad komen binnen de schooluren, sta ik daar 100% voor open!!

      liefsx

      Verwijderen
  35. Hoi, Ik werk 2 dagen in het onderwijs, ik ben erg dankbaar dat ik werk heb. toch..zou ik heel graag thuis blijf moeder zijn:) en dit combineren met verkopen van eigen werk. Nu ben ik bezig om dit op te zetten maar dit duurt heel lang doordat ik weinig tijd heb, hoge eisen die ik van mezelf vraag en soms ook gebrek aan zelfvertrouwen. of ik dan een leuker moeder zal zijn weet ik niet maar de rust voor mezelf lijkt mij heerlijk. de twee dagen die ik werk moet ik erg haasten ook wil ik er graag zijn voor mijn kinderen. Ik ben nog jong...wie weet wat er nog allemaal op mijn pad komt. In iedergeval heel veel succes met alles!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Teveel van jezelf eisen is soms goed, soms juist een probleem.
      Daarin en in alles moet je voor jezelf evenwicht proberen te vinden.
      Dat is lastiger gedaan dan gezegd.
      Je zegt het zelf al, je bent nog jong, er kan nog van alles gebeuren.
      Ik hoop iets dat bij je past!

      groetjesx

      Verwijderen
  36. I work full time and always full pulled in many directions. This September my son will be going to primary school and I will also have Monday and Tuesday afternoons off. I look so much forward to being with him those afternoons, as I miss spending time with him during the day.

    BeantwoordenVerwijderen
  37. I work full time and always full pulled in many directions. This September my son will be going to primary school and I will also have Monday and Tuesday afternoons off. I look so much forward to being with him those afternoons, as I miss spending time with him during the day.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Working fulltime is something different than my situation.
      I can imagine how you miss him during the day!
      How nice will it be to have those afternoons with him and i hope
      you'll enjoy it a lot!

      xx

      Verwijderen
  38. Mooi om al die verhalen te lezen. Ieder mens en iedere situatie is weer anders. Zelf heb ik altijd fulltime gewerkt en dat doe ik nog steeds. Wel kon ik gelukkig 4x 9 uur werken. Waardoor ik toch iedere week nog een schooldag meekreeg of (toen ze klein waren) naar zwemmen en clubjes kon. Ik was toen op woensdag thuis, en kon ik 's middags leuke dingen doen. Verder heb ik een tijdje ouderschapsverlof genomen op de vrijdag. De andere dagen deed mijn (ex)man en/of zijn zus. De oudste (die heel makkelijk was) gingen vaak mee naar z'n werk (eigen kwekerij). Ik heb vier kinderen gekregen. Waarvan de tweede helaas jong (15 mnd) is overleden. Daarna stopte hun vader met werken. Inmiddels is de oudste 16, middelste 13 en de jongste net 12. Mijn inmiddels ex-man zorgt van zondagavond t/m donderdagmiddag voor hen en werkt nu tijdens schooltijd. Naast mijn eigen drie kinderen zijn in het weekend ook de drie kinderen van mijn vriend er. Dus ondanks dat ik heb gekozen voor een werkcarrière (ik ben directeur geworden in de zorg) heb ik gelukkig ook een kinderrijk leven en goed contact en plezier met de kinderen. Ik heb veel respect voor moeders die de hele week thuis zijn. Ik kon het niet. Ik vond mijn verlof altijd heerlijk, maar vond het ook zalig om weer aan het werk te mogen :-) Dus luister vooral naar je gevoel. Dat waar je je zelf blij van wordt! En dat je blij wordt dat ze naar school gaan, dat begrijp ik uitstekend! Moederschap is een mooie maar ook energie vretende rol! Het ga je goed en geniet ervan!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel!
      Je hebt het mooi voor elkaar en bent daar gelukkig mee, dat is wat belangrijk is.
      En voor iedereen is dat anders.
      Dat wat je zegt 'ik kon het niet' dat dacht ik destijds ook maar heb het toch gedaan.
      Ik zal niet zeggen dat het héél erg meeviel maar ik ben toch dankbaar voor alles wat ik meegemaakt heb en de manier waarop ik het heb gedaan.
      Mijn kinderen zijn blij en tevreden en dat zie ik, dus dat maakt me gelukkig.
      Maar nu komt er een gevoel naar boven van
      'zo, nu ben ik weer aan de beurt' en dat geeft me echt energie! komt goed!

      xx

      Verwijderen
  39. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  40. Hele mooie blogpost! Veel succes met je grote (maar toch nog kleine ;-)) dame.
    Ik ben een thuisblijfmama (al noem ik het liever thuismanager haha :p) van 3 kindjes: de zoon is juist 6 geworden, de dochter wordt in september 3 en de jongste zoon is 3 maanden.
    Vroeger werkte ik parttime in de kledingverkoop, maar begon na een tijd heel slecht combineerbaar te worden met de zoon (eer dat de kassa's afgesloten waren enz kon ik mijn zoon pas rond 19 uur gaan ophalen bij de onthaalmoeder)en we betaalden heel veel aan opvang omdat ons loon te samen nogal hoog was.
    Na een tijd hebben we dus samen beslist dat ik thuis bleef.
    Ik heb dan nog wel een cursus gevolgd als administratief medewerkster tijdens de zwangerschap van de dochter en de stage enz ook afgewerkt.
    De zorg van de kindjes komt wel volledig op mij terecht vermits mijn man echt wel werkt voor twee dus vroeg begint en laat thuiskomt. Mijn schoonouders werken allebei nog en mijn mama woont verder weg en heeft geen rijbewijs, dus echt snelle babysitters heb ik hier niet in de buurt en ik val de mensen ook niet graag lastig voor kleine dingen.
    Vooral nu tijdens de vakantie vind ik het echt een hectische periode vermits ik ook enorm hevige kindjes heb. Naar de winkel gaan is dus meer een uitdaging dan dat het ontspannend is ;-) en veel me-time zit er momenteel dus echt niet in.
    Vanaf september gaat het iets rustiger worden voor mij als ze terug naar school gaan, ben benieuwd of ik dan mijn innerlijke rust ga terug vinden ;-)
    Mijn jongste is momenteel echt een blije, goedlachse baby die heel snel content is, maar ik denk dat het ook zo'n hevig gevalletje gaat worden ;-)
    Ik vind het wel zalig dat ik ze zelf van en naar school kan brengen, geen stress moet hebben als ze ziek vallen, tijd heb om met hen bezig te zijn, naar de verhalen te kunnen luisteren...
    Maar de meesten onderschatten het wel wat het met een vrouw doet zo heel de tijd thuis zitten, ze veronderstellen dat je totaal geen stress hebt en dat alles vanzelf loopt, ik zeg het dus ook niet altijd dat ik thuis ben want de tijd van tegenwoordig is het precies een rariteit dat je thuis bent voor je kindjes (ben van België, weet nu niet of het bij jullie in Nederland ook zo erg is)
    Ik ga zeker nog thuis blijven totdat de jongste naar school gaat (is bij ons op 2,5 jaar) en dan gaan we het nog bezien of het wel de moeite is ofdat ik terug ga werken ivm de belastingen enz.
    Zou je me via mail misschien wat meer administratieve informatie enz kunnen geven over Etsy-shop? E-mail is: lesley_de_winter@hotmail.com
    Alvast bedankt!

    Groetjes Frullemieke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jou verhaal lijkt erg op het mijne, dus je weet hoe het is met
      alle voor- en nadelen erbij...
      En inderdaad, een kind dat druk is of extra aandacht nodig heeft
      maakt het nog hectischer.

      Volgende week -als ik meer tijd heb ;-) - zal ik je eens een
      mailtje sturen.

      groetjesx

      Verwijderen
    2. Super :-), bedankt!
      Geniet nog van je schatjes!

      Verwijderen
  41. Wat een mijlpaal! Mijn 7 maanden oude ventje gaat 3 dagen naar het kdv. En hij vindt het er gelukkig leuk. Ik werk vier dagen en mijn man ook dus de kleine man heeft ons beide een hele dag voor zichzelf. En eigenlijk vind ik dat te weinig want ik mis 'm echt wel als ik aan het werk ben. Ik zou het liefst een dag minder gaan werken. Of helemaal stoppen. Maar die luxe is er bij ons niet. Misschien volgend jaar. Nadeel is zeker dat het erg druk is en er relatief weinig knutseltijd voor mij over blijft. Dan maar iets minder huishouden. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  42. Wat een mijlpaal! Mijn 7 maanden oude ventje gaat 3 dagen naar het kdv. En hij vindt het er gelukkig leuk. Ik werk vier dagen en mijn man ook dus de kleine man heeft ons beide een hele dag voor zichzelf. En eigenlijk vind ik dat te weinig want ik mis 'm echt wel als ik aan het werk ben. Ik zou het liefst een dag minder gaan werken. Of helemaal stoppen. Maar die luxe is er bij ons niet. Misschien volgend jaar. Nadeel is zeker dat het erg druk is en er relatief weinig knutseltijd voor mij over blijft. Dan maar iets minder huishouden. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zomaar stoppen met werken doe je niet, vooral tegenwoordig.
      Lig je eenmaal uit de arbeidsmarkt, kom je er héél moeilijk
      in terug.
      Voorlopig dus genieten van werk en kindje en een beetje
      huishouden ;-)

      groetjes x

      Verwijderen
  43. Hoi Maartje,

    Wat geweldig dat de jongste nu ook naar school toe mag, net als haar zussen samen naar school. Ik ben 13 jaar geleden door dat ik mijn baan verloor voor mezelf begonnen, ik heb een bloemenatelier en bevoorraad een supermarkt aan bloemen een kleine bloemenwinkel in de supermarkt waar ikzelf niet in hoeft te staan maar alles al verpakt heb klaar staan zodat men het kan meenemen, mijn wederhelft heeft een cateringbedrijf dus we zijn beide erg druk en helpen elkaar wanneer nodig is. Onze dochter gaat maandag naar groep 3 en heeft er heel veel zin in, ben benieuwd hoe het gaat want ze speelt nog heel erg graag en geeft nog niet zoveel om leren. Ben gelukkig ook altijd thuis als ze uit school komt ik vindt dat altijd een belangrijk en mooi moment, wat heb je gedaan vandaag en met wie heerlijk ze vertelt het ook allemaal in geuren en kleuren moet er niet aan denken dat te moeten missen. Maar helaas is het niet overal zo, wat ontzettend spijtig is voor diegene die dan moeten werken, tja ik heb dan nu de luxe het in de uren te doen als ze op school is, maar goed we hebben dan ook geen zondag wat een rustdag is bij de meeste mensen hier draait het 7 dagen in de week door en hele onregelmatige uren voor mijn man. Maar gelukkig hebben we 2 heerlijke weken vakantie achter de rug en kunnen we er weer met volle moet tegenaan.

    Je hebt een super blog vindt het ook heel leuk om te volgen ga zo door...

    Liefs Alexandra ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  44. Wat een mooi verhaal, wens je dochter heel veel succes op school. En jou met je winkel, je maakt prachtige dingen. Ik heb ook zo´n winkel, zo één die niet voor een inkomen zorgt,haha! Ik stop er mijn ziel en zaligheid in, ben er elke dag mee bezig en idd blij als ik een keer de boodschappen kan betalen!
    Wij gaan dit jaar ook een nieuwe fase in, dochter gaat naar de HAVO. Denk je ze lekker op één school te hebben, is het alweer voorbij! De tijd vliegt, geniet ervan!

    BeantwoordenVerwijderen
  45. Oh dear! I can so identify with all this. I was a stay at home mom for 9 years. We travelled, moved from one country to another because of my husbands job. I didn't have a choice but to stay at home and make sure everything worked out. Settling in. Always a new language, new cultures, new friends, new grocery stores, new habits and routines. It was hard work. I kept my head over water, but that was about it. After a while I got afraid of going back to work. How could I? How would I be able to fit everything in? But I did. I cried when I got the job. I was terrified. But it was the best thing, although the job really wasn't a dream job at all, but a perfect one for me in my situation. I still work. Went from 60% to 45%. It was to much with full work days, handling dinner and homework after 6 pm. Now it is perfect. And it is okay to feel that it will be nice to have them all in school. Last year was my first year of having them all in school. I suddenly could see opportunities. For me and husband to re-connect. For me to have my own time. For me to be more relaxed and happy once the kids came back form school. It will be okay. It is a constant struggle though. But I think, looking back, that the fact I have been there for my children always during these young years of childhood has been a blessing. They will thank me for it one day. I wouldn't change it for a full time job, daycare or baby sitters. Me too ahve no family around. It is tough. YOu do it all yourself. Now I ahve found a wonderful babysitter who even can stay the night so that me and husband can go away on 24 hour trips. It is great. But it took me a long time before I got comfortable with having someone else taking care of my children. My youngest is 6. It is getting easier. So, it will be easier for you too. Stay strong. Take a deep breath. And remember - you are not alone.
    Thanks for sharing your story.
    Annette
    My Rose Valley

    BeantwoordenVerwijderen